DiARuN

 

 

อันเนื่องมาจาก ช่วงปีที่แล้ว

 

เป็นช่วงทีโบว์ประสบปัญหา "ภาวะจิตตก" ต่อเนื่องและยาวนาน

 

นับตั้งแต่ฝึกงานเสร็จเดือนมิถุนา กลับ ม. แล้วรู้สึกว่าไฟมอด

 

หมดพลังจะทำอะไรๆ

 

ซึ่งปัญหาหลักคือการเขียนเล่มโปรเจกต์ ที่โบว์ไปลงมือเขียนได้จริงๆจังๆเอาก็เดือนธันวา

 

ทั้งๆที่ก็ไม่มีแลปแล้วน่ะนะ

 

ดีหน่อยว่าปีสี่มันเหลือวิชาเรียนไม่กี่ตัว ถูๆไถๆไปได้ ไม่งั้นท่าจะแย่

 

แต่ตอนนี้ ตอนนี้

 

อิอิ

 

มันเสร็จแล้วล่ะ ทั้งโปรเจกต์ (ได้ S มาแล้ว) และสอบ Exit Exam ก็ผ่านแล้ว

 

โล่ง~~~

 

แต่สาเหตุนึงที่ทำให้โบว์สงบลงได้ เริ่มเขียนเล่มได้ คือไปหาหมอดูนะ

 

เปรียบดังจิตแพทย์

 

เขาบอกว่ามันเป็นเรื่องปกติของเด็กธาตุไฟกับช่วงปีนี้ มันชงกัน แล้วก็ให้โบว์ไปปล่อยนก

 

เหมือนหาที่ลงได้ ทั้งๆที่ก็ไม่ใช่เหตุผลที่น่าเชื่อถือนักน่ะนะ

 

แต่โบว์ก็เชื่อล่ะ หลังจากปล่อยนกก็สบายใจขึ้น จริงๆ

 

...

 

เข้าเรื่องกันเถอะ

 

นั่นแหละ โบว์มีช่วงเวลานั้น ที่ทำให้หนีความจริงได้บ่อยๆ

 

ก็มันเขียนไม่ได้นี่นะ เลยขอเถลไถลซะหน่อย

 

ซึ่งมันก็มีหนทางให้ไปได้ เป็นเลเวลๆ ขึ้นอยู่กับว่าจิตตกแค่ไหน

 

 

1. นิดหน่อย หนีความจริงไม่นาน

 

>>> เล่นเกมส์เฟสบุ๊คค่ะ แน่นอนว่าไม่ได้เล่นเกมเดียว ปกติก็เล่นอยู่แล้วล่ะนะ แต่ถ้าอยากไหลก็เล่นแบบนานนิดนึง แต่งร้าน แต่งเมือง แต่งฟาร์มใหม่ ทำยอดสลับเพชรให้ทะลุห้าแสน หรือไม่ก็หาเกมส์ใหม่เล่นไปเลย

 

2. ปานกลาง ใช้เวลาระยะหนึ่งในการหนีความจริง

 

>>> หานิยายอ่านในเว็บเด็กดีค่ะ ส่วนตัวชอบอ่านแนวแฟนซี เวทย์มนต์โรงเรียน อย่างเช่นเซวีน่า หรืออะไรเทือกๆนั้น แต่ช่วงนี้แนวแฟนซีออนไลน์มาแรง ก็อ่าน 555 เรื่องนึงที่ชอบมากๆแต่จบไปแล้วคืออาหมวยออนไลน์ ก็สรรหาอ่านไปเรื่อยๆ อยู่ได้เป็นวันเลยทีเดียว (บางทีมันก็หลุดนิยายวาย หรือเซอร์วิสวายมาบ้าง ก็อ่าน ฮา)

 

3. มากแล้ว หนีความจริงนานๆ

 

>>> ทำ CG ค่ะ อันนี้เป็นผลมาจากการเข้า Exteen นี่แหละ เห็นชาวบ้านเขาทำกันแล้วเลือดลมมันพลุ้งพล่าน อยากทำกะเขาบ้าง ก็ทำ เสร็จบ้างไม่เสร็จบ้างไม่เป็นไร แต่รูปนึงนี่ใช้เวลานานกว่าสองวันอ่ะ ยาวเลย หรือไม่ก็ไปวาดเล่นเหมือนเอ็นทรี่นี้

 

4. อันนี้สุดๆแล้วจริงๆ แต่ใช้เวลาไม่นานหรอก สองสามชั่วโมง

 

>>> เปิด Winamp ค่ะ แล้วก็เปิดหน้าต่างเนื้อร้องค่ะ แล้วก็นั่งร้องค่ะ อันนี้คือจิตตกดิ่งสุดๆแล้ว เปิดเฉพาะเพลงเศร้าเพลงอกหัก ไม่จำกัดภาษา นั่งร้องไปนั่นแหละ ร้องไม่ได้ก็งึมงำเอา ดีไม่ดีนำตาไหลด้วย เป็นไปได้

 

เนี่ยแหละ

 

หลังจากนั้นก็จะพบว่า เวาทำงานเราเหลือน้อยลงทุกที แล้วจะไฟลนก้น

 

แล้วก็บ่นกับตัวเองว่า ตาย กุตาย

 

แต่ยังมีกำลังใจจะทำนะ เพราะปลดปล่อยไปบ้างแล้ว ฮา

 

 

... หนีความจริงกันมั้ยค่ะ...

 

ปล ช่วงนี้มีกิจกรรมนั่งกรี๊ดหน้าจอ จากการดูคลิปของนักร้องวงที่นักร้องนำสวยๆกับมือกีต้าร์หล่อๆน่ะคะ นั่งเขินบ้าบออยู่คนเดียว แต่มีความสุขดี