DiARuN

แหะๆ ไม่ได้อัพซะนาน หายไปเป็นชาติเลย ไม่มีอะไรมากกว่าหมดแรง

 

แต่วันนี้!!!

วันนี้!!!

 

มันมีอะไรจะเล่าให้ฟังน่ะสิ ถึงได้อัพ

 

คือวันนี้ (หมายถึงวันเสาร์) 

สอบเสร็จแล้ว (ตอนกลางวันมีบรรยาย raw material แต่เราจะข้ามมันไปนะคะ)

ไม่ไหวแล้ว มันอัดอั้น อยากปลดปล่อย

...ไปเข้าห้องน้ำสิ...ใช่มั้ยคะ? เข้าแล้ว มันไม่หายอ่ะ

แบบว่า อยากเที่ยวมาก ไม่ไหวแล้ว ฟังบรรยายเสร็จโทรบอกเพื่อนเลย

"แก ช่วยพาไปถนนคนเดินหน่อย" 

นาทีนี้ ฟ้าจะครึ้ม ฝนจะตกยังไงก็ไม่สน จะไป!!!

ความตั้งใจแน่วแน่มาก กับการเที่ยว

 

ซ้อนมอร์ไซไป ครึ่งชั่วโมงถึง

แต่ มันเร็วเกินไป แม่ค้าเพิ่งตั้งของเถอะ

ไม่ได้คิดจะมาช่วยแม่ค้าจัดร้าน เลยไปร้านบูทส์ก่อน(มิได้ค่าโฆษณาแต่ประการใด)

แล้วเพื่อนก็ชวนไปร้านขายหนังสือเก่าที่อยู่แถวๆนั้น

 

เรื่องมันเกิดที่นี่แหละค่ะทุกคน! (ร่ายมาซะยาว -_-'')

ไอ้เราก็คิดว่าเป็นร้านขายหนังสือนิยายเก่า ยังคิดอยู่เลยว่าน่าจะได้ซื้อสักเล่มสองเล่ม

มันก็เป็นนิยายเก่าจริงๆนั่นแหละ แต่เป็นภาษาต่างประเทศหลากหลายภาษา

และแน่นอน ไม่มีภาษาไทย

อ่า ด้วยความรู้น้อยนิดที่ร่ำเรียนมา (เหลือนิดเดียว ที่เหลือเข้าหม้อหมดแล้ว) ทางภาษาญี่ปุ่น

ก็ไปยืนตรงชั้นวางหนังสือภาษาญี่ปุ่น

หยิบหนังสือมาประหนึ่งว่าอ่านออกรู้เรื่องเข้าใจ

แต่ความจริงคือ อ่านได้แค่ฮิรางานะ คาตาคานะ กับคันจิก้องแก้งไม่กี่ตัว

แปลประโยคมันยังไม่ออกเลยด้วยซ้ำค่ะพี่น้อง!

 

แล้วก็มีเสียงดังมาจากข้างหลังว่า " nihonjindesuka" --- เป็นคนญี่ปุ่นเหรอ

เริ่มเอ๋อ หันหลังไปมองแล้วทำหน้าประมาณ พูดกับหนูเหรอ?

เห็นคุณน้าคนนั้นแกยังรอคำตอบอยู่

เลยตอบให้ "iei" --- เปล่าค่ะ  สั้นๆง่ายๆ ไม่ได้อะไร

เลยมีถามต่อ "taijin? --- คนไทย?

"hai" --- ค่ะ ยังคงตอบแบบเอ๋อๆ

 เป็นนักเรียนเหรอ?

เปล่าค่ะ เป็นนักศึกษา อิอิ แอบดีใจ หน้าเด็ก

อ้องั้น...แล้วก็ร่ายยาว พูดๆๆๆ โดยที่ตอบโด้ไม่ได้

แบบว่าภาษาหนูก็งูๆปลาๆนะคะ รัวและเร็วขนาดนั้นหนูไม่ทัน

เรียนมา (เยอะแต่เหลืออยู่) น้อย รู้สึกกลัวแล้วก็ตื่นเต้นมาก

ครั้งแรกค่ะครั้งแรก

ที่ได้พูดภาษาญี่ปุ่นกับคนที่ไม่ใช่อาจารย์

ไอ้สองสามประโยคแรกน่ะพอฟังทัน แล้วพยายามขุดคำศัพท์ในหัวมาแปล

ไอ้ตอนพยายามแปลนี่แหละ มีปัญหาเลย

พอเรานึกคำแปล โดยที่เขายังคงพูดต่อไป ไม่ให้เวลาแปลเลยอ่า

แล้วไม่ได้ฟังอิประโยคต่อไป

 

จบกัน ไม่รู้เรื่องแล้ว หมดปัญญา

แปลมาได้แค่ เขามีเพื่อนเป็นชาวต่างชาติ อยากพูดภาษาไทยได้

เราจะช่วยสอนให้ได้มั้ย ถ้าเราสอน เขาจะสอนภาษาญี่ปุ่นให้เราเป็นการตอบแทน

เพราะเขาพูดไทยไม่ได้ ภาษาอังกฤษก็ไม่ได้ด้วย

...ซวยล่ะกู -"-

ภาษาิอังกฤษก็ไม่ได้ จะบอกยังไงล่ะนี่

อ่า เอ่อ อืม เอ้อ ได้แค่นี้แหละพักนึง

พี่เจ้าของร้านเลยเดินมาถามว่าเกิดอะไรขึ้น ด้วยภาษาญี่ปุ่น

เสียงสวรรค์เลยค่ะพี่น้อง! เราเลยแอบกระซิบ

...พี่ช่วยหนูด้วย T_T

แล้วเค้าก็คุยกันยาว เราก็กระเถิบออกทีละนิด

แต่ยังแอบฟังเรื่่องชาวบ้านอยู่ อยากรู่น่ะนะ

ได้ความว่า พี่เจ้าของร้านเค้าพูดภาษาญี่ปุ่นได้ เคยไปอยู่ญี่ปุ่นมาสองปี

แล้วยังพูดได้อีกหลายภาษา

อ่า... แล้วเราก็หลบไม่อยู่หลังชั้นวางหนังสืออีกชั้นนึง

แต่ไม่กล้าออกจากร้าน แบบว่ารู้สึกผิดอ่ะ

 

ซักพัก เค้าก็คุยกันเสร็จน้าคนนั้นก็เดินเข้ามา

ตื่นเต้นอีกแล้ว -o-" กลัวด้วย จะพูดอะไรอ่า

เขาเขียนแผนที่ให้ แล้วก็บอกว่าให้เราไปตรงนี้ๆนะ

 

อ่า หนู หนู ... ไม่มีเวลานะคะ คงไปไม่ได้

(ไม่รู้จะสอนยังไงด้วยแหละ)

ไม่เป็นไร ชวนเพื่อนมาก็ได้

อ่า... ตอบไม่ตรงคำถามอ่า แต่สรรหาคำมาบอกมากว่านี้ไม่ได้แล้ว 

เลยแจกยิ้มสยามไป 

ยังไงก็ตั้งใจเรียนนะ

ขอบคุณค่ะ

 

แค่นี้แหละ ได้แค่นี้

คุณน้าคะ หนูว่าเราคงไม่ได้เจอกันอีกแน่ๆค่ะ

 

 

นี่แหละ ฟีลมันแบบว่า จนปัญญาในการตอบโต้ 

ทำอะไรไม่ได้ ยิ้มสู้ได้อย่างเดียว

 

หลังจากนั้นเราก็เลยไปที่ถนนคนเดิน กินแล้วก็กิน (เกี่ยวกันมั้ย?)

 

 

เจอกันใหม่เมื่อชาติต้องการนะคะ